هسته‌ی زردآلو، برای انسان آگاه، تنها یک هسته نیست.
او با هسته شدن خود، درس بزرگی به ما می‌دهد. او در واقع آئینه‌ی تمام نمای زندگی یک زردآلو است. زردآلو، این میوه‌ی به ظاهر میوه، در طول رسیدن خودش، از بالای درخت به فراسوی گلابی‌ها و حیوانات حواشی روزمرگی‌های درختی خویش نظر می‌افکند و اینچنین خویشتن خویش را خوشمزه می‌کند. گرچه او یک میوه ایده‌آل نیست و چنین هدفی را نیز دنبال نمی‌کند ولی با زیرکی هسته‌‌‌ی خود را به روی میز من و شما می‌رساند تا پس از او سرانجام شکسته گردد و تخم زردآلو نه برای یک کاشته شدن ساده، که اگر این بود طی این طریق بیهوده می‎‌نمود، بلکه برای رساندن پیام بزرگ زردآلو با قدرشناسی بیرون آورده شده و خورده شود.